οστεοχονδρωση - εκφυλιστική-δυστροφική βλάβη του νωτιαίου ιστού, που χαρακτηρίζεται από βλάβη στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, στις γειτονικές αρθρικές επιφάνειες και στα σπονδυλικά σώματα καθώς και στη συνδεσμική συσκευή της σπονδυλικής στήλης.
Τις περισσότερες φορές, οι παθολογικές διεργασίες στην οστεοχονδρωσία επηρεάζουν αρχικά τα οστά και τους συνδέσμους. Συνήθως μαθαίνουμε ότι η ασθένεια έχει ήδη ξεκινήσει όταν εμφανίζονται επιπλοκές - πόνος, απώλεια αίσθησης, απώλεια μυών, δυσλειτουργία εσωτερικών οργάνων.
Ποιος πάσχει από οστεοχονδρωσία;
Σήμερα, η οστεοχόνδρωση επηρεάζει το 40 με 90% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η ασθένεια προσβάλλει συχνότερα άτομα άνω των 30 ετών. Ωστόσο, τα πρώτα συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας μπορεί να εμφανιστούν στην εφηβεία.
Στάδια ανάπτυξης της σπονδυλικής οστεοχονδρωσίας
- Το πρώτο στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας.
Αρχίζει η αφυδάτωση του πολφικού πυρήνα. Αυτό οδηγεί σε μείωση του ύψους του δίσκου. Στον ινώδη δακτύλιο εμφανίζονται ρωγμές, αλλά η παθολογική διαδικασία δεν εκτείνεται πέρα από τον μεσοσπονδύλιο δίσκο.
- Το δεύτερο στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας.
Καθώς το ύψος του μεσοσπονδύλιου δίσκου μειώνεται, τα σημεία πρόσφυσης των μυών και των συνδέσμων δύο γειτονικών σπονδύλων πλησιάζουν μεταξύ τους. Αυτό προκαλεί χαλάρωση των μυών και των συνδέσμων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολική κινητικότητα των δύο σπονδύλων σε σχέση μεταξύ τους, δηλαδή h. Εμφανίζεται αστάθεια του σπονδυλικού τμήματος κίνησης. Σε αυτό το στάδιο είναι χαρακτηριστική η ολίσθηση ή η μετατόπιση των σπονδύλων μεταξύ τους, με την ανάπτυξη σπονδυλολίσθησης.
- Το τρίτο στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συμβαίνουν οι ισχυρότερες μορφολογικές αλλαγές, οι οποίες επηρεάζουν κυρίως τους ίδιους τους μεσοσπονδύλιους δίσκους: σχηματίζονται κήλες δίσκου και εξογκώματα. Η αρθρική συσκευή του τμήματος κίνησης των σπονδύλων υποφέρει επίσης. Εμφανίζονται υπεξαρθρώσεις στις μεσοσπονδύλιες και ακάλυπτες αρθρώσεις καθώς και μορφές οστεοαρθρίτιδας.
- Το τέταρτο στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας.
Σε αυτό το στάδιο, συμβαίνουν προσαρμοστικές αλλαγές στα προσβεβλημένα τμήματα της σπονδυλικής στήλης. Το σώμα προσπαθεί να ξεπεράσει την υπερβολική κινητικότητα των σπονδύλων και να ακινητοποιήσει τη σπονδυλική στήλη προκειμένου να διατηρήσει τις υποστηρικτικές και προστατευτικές λειτουργίες της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οριακές οστικές αναπτύξεις σε γειτονικές επιφάνειες των σπονδυλικών σωμάτων, δηλαδή οστεόφυτα. Ένα οστεόφυτο που αναπτύσσεται «σε λάθος μέρος» προκαλεί μικροτραύμα στη νευρική ρίζα. Στο τέταρτο στάδιο, οι διεργασίες της ινώδους αγκύλωσης συνήθως ξεκινούν στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και τις αρθρώσεις. Τελικά, το τμήμα κινητήρα των σπονδύλων φαίνεται να είναι τοιχωμένο σε ένα κέλυφος - οι κλινικές εκδηλώσεις υποχωρούν.
Αιτίες οστεοχονδρωσίας
Σε καθεμία από τις πολλές υπάρχουσες θεωρίες σχετικά με την ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας, υποτίθεται ότι για την εμφάνιση της νόσου ευθύνονται διάφοροι λόγοι, για παράδειγμα μηχανικό τραύμα, κληρονομική προδιάθεση ή μεταβολικές διαταραχές. Μια ιδιαίτερη δυσκολία στον προσδιορισμό της αιτίας της οστεοχονδρωσίας είναι ότι αυτή η ασθένεια μπορεί να εμφανιστεί τόσο σε ηλικιωμένους όσο και σε νεαρά άτομα, τόσο καλοσχηματισμένα όσο και λιγότερο εκπαιδευμένα. Γενικά πιστεύεται ότι η αιτία της οστεοχονδρωσίας είναι η εναπόθεση αλάτων στη σπονδυλική στήλη: υποτίθεται ότι τα άλατα μπορούν να φανούν στις ακτίνες Χ με τη μορφή «αναπτύξεων» ή «αγκίστρων» στους σπονδύλους. Αν υπάρχει τρίξιμο και τρίξιμο στις αρθρώσεις κατά την κίνηση, σαν να είχε χυθεί άμμος ανάμεσά τους, για πολλούς ασθενείς ο μόνος λόγος για αυτή την κατάσταση είναι η περιβόητη «απόθεση αλατιού». Τέτοιες παρεξηγήσεις δεν είναι καθόλου αβλαβείς: η σωστή ιδέα για το πώς να θεραπεύεται μια ασθένεια μπορεί να προσδιοριστεί αναλύοντας τα αίτια που την προκάλεσαν.
Ο όρος «οστεοχόνδρωση» προέρχεται από τις ελληνικές ρίζες osteon – «κόκκαλο» και chondr – «χόνδρος». Η κατάληξη «-oz» σημαίνει ότι η ασθένεια των οστών και του χόνδρου δεν συνοδεύεται από φλεγμονώδεις διεργασίες, αλλά είναι εκφυλιστικής-δυστροφικής φύσης, δηλαδή h. η βάση της νόσου είναι η παραβίαση της διατροφής των ιστών και, ως αποτέλεσμα, ο εκφυλισμός της δομής τους. Όπως όλοι οι ζωντανοί ιστοί, έτσι και ο οστικός ιστός των σπονδύλων και ο χόνδρινος ιστός των μεσοσπονδύλιων δίσκων αναδομούνται συνεχώς και αυτοανανεώνονται. Υπό την επίδραση της τακτικής σωματικής δραστηριότητας, αποκτούν δύναμη και ελαστικότητα. ελλείψει φορτίου, η αντοχή του ιστού μειώνεται.
Αυτό οφείλεται στις ιδιαιτερότητες της διατροφής και της παροχής αίματος στον ιστό των οστών και του χόνδρου. Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι ενηλίκων δεν έχουν δικά τους αγγεία. Λαμβάνουν θρεπτικά συστατικά και οξυγόνο από γειτονικούς ιστούς. Επομένως, για τη σωστή διατροφή των μεσοσπονδύλιων δίσκων, είναι απαραίτητο να ενεργοποιηθεί η κυκλοφορία του αίματος στους ιστούς που περιβάλλουν τους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με εντατική μυϊκή εργασία.
Με βάση τη σύστασή του, ο μεσοσπονδύλιος δίσκος μπορεί να χωριστεί σε δύο μέρη: είναι ο pulposus πυρήνας, που δίνει στον μεσοσπονδύλιο δίσκο την ελαστικότητά του στη μέση και ένας ισχυρός ινώδης δακτύλιος που τον περιβάλλει. Λόγω της επιδείνωσης της διατροφής των μεσοσπονδύλιων δίσκων, καταστρέφεται η σύνθετη δομή των βιοπολυμερών ενώσεων που συνθέτουν τον πολφικό πυρήνα. Η περιεκτικότητα σε υγρασία στον πολφικό πυρήνα μειώνεται και γίνεται πιο εύθραυστο. Ακόμη και με ελαφρά υπερφόρτωση, ο pulposus πυρήνας μπορεί να διασπαστεί σε θραύσματα. Αυτό οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη μείωση της ελαστικότητάς του. Επιπλέον, μειώνεται η αντοχή των ινωδών δακτυλίων των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Όλοι αυτοί οι παράγοντες αποτελούν τη βάση και την αιτία της ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας.
Για να αποκατασταθεί η λειτουργία της σπονδυλικής στήλης, είναι απαραίτητο να ουλώσετε τη βλάβη στον μεσοσπονδύλιο δίσκο, να κινητοποιήσετε τις αντισταθμιστικές ικανότητες της σπονδυλικής στήλης και ολόκληρου του μυοσκελετικού συστήματος και να μην διαλύσετε «αποθέσεις αλατιού» ή να εξαλείψετε «αιχμές» στους σπονδύλους. Κατά τη διάρκεια μιας ακτινογραφίας μετά το τέλος της θεραπείας, μπορείτε να δείτε ότι το σχήμα των σπονδύλων δεν έχει αλλάξει. Και οι περιβόητες "αιχμές" δεν είναι η αιτία της οστεοχονδρωσίας, αλλά μια συνέπεια προσαρμοστικών διαδικασιών. Οι οριακές αυξήσεις αυξάνουν την περιοχή της επιφάνειας επαφής του σπονδυλικού σώματος. Καθώς αυξάνεται η επιφάνεια, η ειδική πίεση μειώνεται, γεγονός που μπορεί να αντισταθμίσει την απώλεια αντοχής και ελαστικότητας του μεσοσπονδύλιου δίσκου.
Οι εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στη σπονδυλική στήλη συνοδεύονται από ασβεστοποίηση (ασβεστοποίηση) κατεστραμμένων μεσοσπονδύλιων δίσκων, επιμέρους τμημάτων αρθρικών συνδέσμων, χόνδρου και κάψουλες. Αυτή η διαδικασία μπορεί να περιγραφεί μόνο υπό όρους ως εναπόθεση αλάτων. Αυτό λοιπόν δεν είναι η αιτία της οστεοχόνδρωσης, αλλά απλώς μια συνέπεια και το τελικό στάδιο της διαδικασίας που περιγράφεται παραπάνω.
Η αντιστροφή των δομικών αλλαγών στη σπονδυλική στήλη είναι σχεδόν αδύνατη. Αλλά η ελαχιστοποίησή τους είναι ένα πολύ πραγματικό έργο. Εάν δεν καταβληθούν προσπάθειες για να διατηρηθεί η σπονδυλική στήλη στην ίδια κατάσταση που επιτυγχάνεται μέσω της θεραπείας, ο πόνος μπορεί να επανεμφανιστεί.
Κλινικές εκδηλώσεις οστεοχονδρωσίας
Οι κλινικές εκδηλώσεις της οστεοχονδρωσίας είναι πολύ διαφορετικές. Εξαρτώνται από το στάδιο ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας. Τα κύρια κλινικά συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας εμφανίζονται όταν η παθολογική διαδικασία εξαπλώνεται στο οπίσθιο τμήμα του ινώδους δακτυλίου και στον οπίσθιο επιμήκη σύνδεσμο. Ανάλογα με το στάδιο εκφύλισης των μεσοσπονδύλιων δίσκων, εμφανίζεται ερεθισμός, συμπίεση ή διαταραχή της αγωγιμότητας των ριζών του νωτιαίου μυελού, συμπίεση των αιμοφόρων αγγείων ή του νωτιαίου μυελού. Αναπτύσσονται διάφορα νευρολογικά σύνδρομα - αντανακλαστικά και συμπιεστικά σύνδρομα.
Η κύρια αιτία του πόνου στην οστεοχονδρωσία είναι ο λεγόμενος ερεθισμός της νευρικής ρίζας. Σε αυτή την περίπτωση, υπάρχουν κυκλοφορικές διαταραχές, οίδημα και, ως αποτέλεσμα, μπορεί να εμφανιστεί ίνωση των γύρω δομών, η οποία συνοδεύεται από αύξηση της ευαισθησίας των ριζών σε διάφορες επιδράσεις (κινήσεις στο προσβεβλημένο τμήμα της σπονδυλικής στήλης κ.λπ.).
Οι αγγειακές παθήσεις στην οστεοχονδρωσία συνοδεύονται συχνά από εξασθενημένη αγγειοκινητική νεύρωση. Είναι επίσης δυνατή η μηχανική συμπίεση των αιμοφόρων αγγείων από οστεόφυτα, για παράδειγμα στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Συμπτώματα οστεοχονδρωσίας
Ένα από τα χαρακτηριστικά της σπονδυλικής οστεοχονδρωσίας που επιδεινώνει τη διαδικασία είναι ότι τα συμπτώματα είναι πολύ μεγάλα. Η ασθένεια μπορεί να εκδηλωθεί σε πολύ διαφορετικά μέρη του σώματος. Αυτό μπορεί να είναι πόνος ή μούδιασμα στα άκρα ή διαταραχές και πόνος στα εσωτερικά όργανα. Ταυτόχρονα, ένα άτομο συχνά σε καμία περίπτωση δεν συσχετίζει τον πόνο στην καρδιά, τη δυσλειτουργία των σεξουαλικών οργάνων, τους πονοκεφάλους, τον πόνο και το μούδιασμα στα πόδια με την οστεοχόνδρωση και γενικά τη σπονδυλική στήλη, αλλά "θεραπεύει" άμεσα τα συμπτώματα της οστεοχόνδρωσης με τη βοήθεια διαφόρων ειδών παυσίπονων, όλων των ειδών διαφημιζόμενων φαρμάκων και άλλων διατροφικών μεθόδων. Αλλά αυτή η διαδρομή επιδεινώνει την κατάσταση. Η οστεοχόνδρωση συνεχίζει να αναπτύσσεται και οι μέθοδοι θεραπείας που χρησιμοποιούνται, στην καλύτερη περίπτωση, δεν οδηγούν σε καμία σημαντική βελτίωση, εκτός από την προσωρινή ανακούφιση από τον πόνο, και στη χειρότερη, μπορούν να προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερη βλάβη στον οργανισμό.
Επομένως, είναι σημαντικό να αναλύσετε προσεκτικά την κατάστασή σας και τις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτήν. Είναι απαραίτητο να πάτε στη σωστή κατεύθυνση: συμβουλευτείτε έναν γιατρό έγκαιρα, υποβάλετε τις απαραίτητες διαγνωστικές εξετάσεις και μόνο μετά τη διαπίστωση της σωστής διάγνωσης ξεκινήστε τη θεραπεία υπό την επίβλεψη του θεράποντος ιατρού.
Τα κύρια συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας περιλαμβάνουν πόνο και δυσφορία στην πλάτη. Ταυτόχρονα, ο πόνος μπορεί να είναι περιοδικός και ασυνεπής, να εμφανίζεται και να εξαφανίζεται. Αλλά ακόμα και το πρώτο αίσθημα ενόχλησης ή πόνου στη σπονδυλική στήλη θα πρέπει να σας κάνει να σκεφτείτε. Η εμφάνιση των πρώτων πόνων είναι ένα σήμα για να δώσετε τουλάχιστον προσοχή και να θυμάστε τον λόγο της εμφάνισής τους. Ένας τέτοιος λόγος θα μπορούσε να είναι η ανύψωση ενός βαριού αντικειμένου, μια απότομη κίνηση, μια πτώση κ.λπ.
Ένα άλλο σύμπτωμα της οστεοχονδρωσίας είναι η συνοδεία αδιαθεσίας ή πόνου στην πλάτη με πόνο και μούδιασμα στα άκρα (χέρια ή πόδια). Ο πόνος τις περισσότερες φορές ακτινοβολεί στο αριστερό άκρο, δηλαδή στο αριστερό χέρι ή το αριστερό πόδι. Επιπλέον, μπορεί να εμφανιστεί πόνος στην περιοχή της καρδιάς, στην πλάτη και όχι μόνο στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης, αλλά και, για παράδειγμα, στα πλευρά κ.λπ. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να δοθεί προσοχή στη φύση της αλλαγής του πόνου ανάλογα με τις ενέργειες του ασθενούς και να συγκρίνετε τις αισθήσεις πόνου στην πλάτη με πόνο, για παράδειγμα, στο πόδι. Εάν ο ασθενής καθόταν για πολλή ώρα και ανέπτυξε πόνο ή μούδιασμα στο πόδι, ενόχληση στο κάτω μέρος της πλάτης και μετά από μια σύντομη προθέρμανση ή περπάτημα ο πόνος εξαφανίστηκε, αυτό είναι ένα έμμεσο σημάδι που υποδεικνύει οσφυϊκή οστεοχόνδρωση της σπονδυλικής στήλης. Η ίδια εικόνα μπορεί να συμβεί με το λαιμό και το χέρι. Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι τα κύρια συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας είναι ο πόνος και η ενόχληση στην πλάτη. Σε περιπτώσεις όπου αυτά τα συμπτώματα συνοδεύονται από πόνο σε άλλα μέρη του σώματος, η οστεοχόνδρωση μπορεί να επιπλέκεται από διόγκωση, κήλη δίσκου ή τσιμπημένο νεύρο.
Επιπλέον, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στο γεγονός ότι αυτή η ασθένεια πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή μόλις εμφανιστεί ο πρώτος πόνος στη σπονδυλική στήλη. Εξάλλου, η οστεοχόνδρωση μπορεί να εκδηλωθεί ασθενώς ή καθόλου για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ταυτόχρονα, περαιτέρω επιτυχής ανάπτυξη εμφανίζεται στη σπονδυλική στήλη, η οποία οδηγεί στη διάσπαση ολοένα και περισσότερων μεσοσπονδύλιων δίσκων. Επομένως, μια έγκαιρη επίσκεψη στον γιατρό επιτρέπει την έγκαιρη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης, η οποία διευκολύνει τη θεραπεία.
Οστεοχόνδρωση και εναπόθεση αλατιού
Για να μειωθεί το φορτίο στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, εμφανίζονται οστεόφυτα ή αγκιστροειδείς αναπτύξεις των σπονδύλων. Σε αυτή την περίπτωση, η εμφάνιση οστεοφύτων βλάπτει την κινητικότητα των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων.
Η ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση στην καθημερινή ζωή ότι οι εναποθέσεις αλατιού είναι η κύρια αιτία της οστεοχονδρωσίας είναι εσφαλμένη. Επομένως, η θεραπεία της οστεοχόνδρωσης με μια δίαιτα χωρίς αλάτι είναι άσκοπη.
Τα πιο κοινά παράπονα οστεοχονδρωσίας της σπονδυλικής στήλης
Τα πιο συνηθισμένα παράπονα οστεοχονδρωσίας είναι τα ακόλουθα:
- Ενόχληση σε διάφορα σημεία της σπονδυλικής στήλης. Ο πόνος μπορεί να ποικίλλει από ήπιο, θαμπό, μαχαιρωτό πόνο έως σοβαρό, μερικές φορές πολύ έντονο και αφόρητο πόνο - με πόνο μαχαιρώματος.
- Αυξημένη κόπωση κατά την εργασία, τόσο σωματική όσο και ψυχική.
- Απώλεια ευαισθησίας στα άκρα και διάφορα μέρη του σώματος, κρύο στα χέρια ή στα πόδια.
- Ο πόνος ακτινοβολεί κατά μήκος των κορμών των νεύρων στα πόδια.
- Πόνος που ακτινοβολεί στην ωμοπλάτη, στον ώμο καθώς και πόνο στον αυχένα και στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
- Ένας κοινός σύντροφος της αυχενικής οστεοχονδρωσίας είναι οι πονοκέφαλοι και η ζάλη. Συχνά παρατηρείται αυξημένη οπτική κόπωση ή μειωμένη οπτική οξύτητα.
- Όταν προσβάλλεται η οσφυοϊερή περιοχή, συχνά εμφανίζονται διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος - διάφορες σεξουαλικές δυσλειτουργίες. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι άνδρες εμφανίζουν αύξηση της σεξουαλικής απόδοσης μετά τη θεραπεία. Στις γυναίκες, η φυσιολογική λειτουργία της οσφυοϊερής περιοχής αυξάνει την πιθανότητα σύλληψης και συμβάλλει σε μια άνετη εγκυμοσύνη.
Διάγνωση οστεοχονδρωσίας
Για τη διάγνωση της οστεοχονδρωσίας, απαιτείται αναμνησία. Ο προσδιορισμός των συμπτωμάτων του ασθενούς είναι ζωτικής σημασίας. Ορισμένα συμπτώματα οστεοχονδρωσίας είναι αρκετά χαρακτηριστικά. Άλλες, ωστόσο, πρέπει να διακρίνονται από σημάδια άλλων ασθενειών. Είναι σημαντικό ότι οι νευρικές, αγγειακές και τροφικές διαταραχές που εμφανίζονται στην οστεοχόνδρωση μπορούν να μιμηθούν διάφορες ασθένειες όπως στηθάγχη, γαστρίτιδα, πεπτικό έλκος και οξείες χειρουργικές παθήσεις των κοιλιακών οργάνων. Επομένως, για να αποφευχθεί η λανθασμένη διάγνωση και η επακόλουθη συνταγογράφηση λανθασμένης θεραπείας, κάθε σύμπτωμα πρέπει να υποβληθεί σε λεπτομερή ανάλυση.
Κατά τη συλλογή μιας αναμνησίας, συμπεριλαμβανομένων των παραπόνων του ασθενούς, του ιστορικού της τρέχουσας νόσου και της ζωής του ασθενούς, ο γιατρός δίνει προσοχή στην ηλικία του, καθώς η οστεοχόνδρωση εμφανίζεται συχνότερα στους ηλικιωμένους και στην ανάπτυξη συμπτωμάτων από τη στιγμή που εμφανίζονται μέχρι να επισκεφτεί ο ασθενής τον γιατρό. Η οστεοχόνδρωση χαρακτηρίζεται από αργή ανάπτυξη, κατά την οποία οι περίοδοι έξαρσης αντικαθίστανται τακτικά από περιόδους ύφεσης. Για να διευκρινιστεί η διάγνωση, συνταγογραφούνται πρόσθετες μέθοδοι εξέτασης.
Ακτινολογικές εξετάσεις για οστεοχονδρωσία
Η πιο προσιτή και ταυτόχρονα αρκετά κατατοπιστική μέθοδος για τη διάγνωση της οστεοχονδρωσίας είναι η ακτινογραφία. Υπάρχουν διάφοροι τύποι μεθόδων ακτινογραφίας για τη διάγνωση αυτής της ασθένειας:
Η ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης είναι η απλούστερη ακτινολογική μέθοδος για τη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης. Η ουσία του είναι να κάνετε μια ακτινογραφία ολόκληρης της σπονδυλικής στήλης ή μεμονωμένων τμημάτων. Τις περισσότερες φορές, πραγματοποιείται στοχευμένη ακτινογραφία - με βάση τα συμπτώματα της νόσου και τις καταγγελίες του ασθενούς, προσδιορίζεται η θέση της βλάβης της σπονδυλικής στήλης. Σε μια εικόνα ακτίνων Χ ενός τμήματος της σπονδυλικής στήλης που επηρεάζεται από οστεοχονδρωσία, μπορεί κανείς να δει μια μείωση στο πάχος (ατροφία) των μεσοσπονδύλιων δίσκων, η οποία εκδηλώνεται με μείωση της απόστασης μεταξύ των σπονδύλων, εμφάνιση οστικών αποβλήτων των σπονδυλικών σωμάτων - οστεόφυτα, μερική διάλυση - μερική διάλυση - επαναρρόφηση του σχήματος της σπονδυλικής στήλης. τμήμα, για παράδειγμα, εξομάλυνση, οσφυϊκή λόρδωση.
Η μυελογραφία είναι μια πιο περίπλοκη και επικίνδυνη διαγνωστική μέθοδος. Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας εξέτασης, μια ορισμένη ποσότητα υγρού αντίθεσης εγχέεται στον σπονδυλικό σωλήνα. Ο κίνδυνος αυτής της μεθόδου εξέτασης είναι η πιθανότητα αλλεργικών αντιδράσεων στο σκιαγραφικό ή ο κίνδυνος βλάβης του νωτιαίου μυελού κατά την παρακέντηση του σπονδυλικού σωλήνα. Η μυελογραφία μπορεί να καθορίσει την εσωτερική δομή του σπονδυλικού σωλήνα. Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα κατατοπιστική για τον προσδιορισμό της σπονδυλικής κήλης.
Η αξονική τομογραφία και ο μαγνητικός συντονισμός είναι οι πιο σύγχρονες, αλλά και οι πιο ακριβές και δυσπρόσιτες μέθοδοι για τη διάγνωση της οστεοχόνδρωσης. Αυτές οι διαγνωστικές μέθοδοι χρησιμοποιούνται συνήθως όταν είναι απαραίτητο να γίνει διάκριση μεταξύ της οστεοχόνδρωσης και άλλων ασθενειών της σπονδυλικής στήλης με παρόμοια συμπτώματα, για παράδειγμα, όγκους του σπονδυλικού σωλήνα.
Για μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς, είναι επιτακτική η διεξαγωγή νευρολογικής εξέτασης του ασθενούς με οστεοχονδρωσία. Χάρη σε μια νευρολογική διαβούλευση, είναι δυνατό να διευκρινιστεί η θέση και η έκταση των κινητικών και αισθητηριακών διαταραχών.
Θεραπεία της οστεοχονδρωσίας
Η κλινική προσφέρει αποτελεσματική θεραπεία για όλες τις μορφές οστεοχονδρωσίας. Η θεραπεία γίνεται σε εξωτερικά ιατρεία. Η θεραπεία βασίζεται σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που στοχεύει στην ταχεία εξάλειψη του υποκείμενου συνδρόμου και της αιτίας της ταλαιπωρίας. Ως μέρος της σύνθετης θεραπείας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ακόλουθες μέθοδοι:
- βελονισμός?
- θεραπεία κενού?
- ήπιες τεχνικές χειροκίνητης θεραπείας (μετα-ισομετρική χαλάρωση).
- θεραπεία λέιζερ?
- φαρμακοπαρακέντηση;
- ξηρή πρόσφυση?
- μαγνητοπαρακέντηση?
- Ηλεκτρική διέγερση και άλλες μέθοδοι θεραπείας.
Κατά μέσο όρο, η θεραπεία διαρκεί 10-15 συνεδρίες και η εξάλειψη του συνδρόμου οξέος πόνου διαρκεί 1 έως 3 συνεδρίες.
Όσο νωρίτερα ξεκινήσει η θεραπεία, τόσο καλύτερο θα είναι το αποτέλεσμα!
Είναι πραγματική η πλήρης ανακούφιση από την οστεοχονδρωσία;
Εξαρτάται από τη μορφή της νόσου, τη σοβαρότητα, την ορθότητα και την έγκαιρη θεραπεία. Η πλήρης επούλωση είναι δυνατή μόνο στα αρχικά στάδια.
Αλλά μπορείτε να αποτρέψετε την έξαρση της οστεοχονδρωσίας και να μην αισθανθείτε πόνο για χρόνια. Εάν ένα άτομο είχε οστεοχονδρωσία, αλλά τώρα δεν αισθάνεται καμία ενόχληση, αυτό δεν σημαίνει ότι έχει περάσει χωρίς ίχνος. Μπορεί να συμβούν αλλαγές στη σπονδυλική στήλη.
Το κύριο καθήκον είναι να σταματήσετε την ανάπτυξη της νόσου και να κάνετε τα πάντα ώστε να εξαφανιστούν ορισμένες από τις παθολογικές αλλαγές στη σπονδυλική στήλη, να εξαφανιστούν ή να μειωθούν τα συμπτώματα (πόνος στην πλάτη, κρύο και μούδιασμα στα χέρια, τα πόδια, πονοκέφαλος κ.λπ.).